Wczesna rehabilitacja po rekonstrukcji ACL: klucz do szybszego powrotu do sprawności

Na łamach BMC Musculoskeletal Disorders (2024) opublikowano przegląd badań dotyczących wczesnej mobilizacji po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego (ACL). Analizowano ponad 30 badań klinicznych obejmujących różne protokoły rehabilitacyjne — od natychmiastowego obciążania po kilkutygodniowe unieruchomienie.

🔹 Wyniki: pacjenci, u których wprowadzono wczesny ruch i częściowe obciążanie już w 1–2 tygodniu po zabiegu, szybciej odzyskiwali zakres zgięcia i czucia głębokiego, mieli mniejsze zaniki mięśnia czworogłowego i krótszy czas powrotu do aktywności.
🔹 Jednocześnie zbyt szybkie zwiększanie obciążenia (np. bieganie <8 tyg.) zwiększało ryzyko rozszerzenia kanału kostnego i mikroniestabilności przeszczepu.

✅ Wniosek: wczesna mobilizacja po ACL jest korzystna, jeśli łączy się z indywidualną progresją — etapową kontrolą zakresu ruchu, siły i stabilizacji.
W praktyce klinicznej oznacza to:

• ruch bierny i aktywny w granicach komfortu od 1. tygodnia,
• częściowe obciążanie od 2.–3. tygodnia,
• trening propriocepcji i kontroli mięśniowej od 4. tygodnia,
• unikanie biegu i skoków przed 10.–12. tygodniem.

Praktyczny sens: dobrze zaplanowana, wczesna rehabilitacja skraca czas powrotu do funkcji o 4–6 tygodni bez zwiększania ryzyka niestabilności kolana.

Uwaga na zbyt duży pośpiech

Choć ruch jest potrzebny, zbyt szybkie przechodzenie do intensywnych ćwiczeń (np. biegania przed 8. tygodniem) może być niebezpieczne. Zbyt duże obciążenie może doprowadzić do mikrouszkodzeń przeszczepu lub jego poluzowania.
Tu właśnie kluczowe jest indywidualne podejście — rehabilitacja nie może wyglądać tak samo u każdego.